Domieszki wapienia (margiel)

Domieszki wapienia (margiel) wywołujące zniszczenie cegły są niedopuszczalne. Nasiąkliwość cegły nie powinna wynosić mniej niż 60% cię- żaru cegły wysuszonej do ciężaru stałego. Pod względem odporności na działanie mrozu cegła powinna wytrzymać bez jakichkolwiek zewnętrznych oznak zniszczenia 15 powtarzających się cyklów kolejnego zamrażania w temperaturze nie wyższej niż -15°C i odmrażania w wodzie w temperaturze od + 10 do + 20°C. Wymagania co do odporności na działanie mrozu nie są wy- suwane w stosunku do cegły wyrabianej i stosowanej w okoli- cach, w których średnia temperatura w zimie jest wyższa niż -10°C. 1) W PN-58/B-12002 Cegły dziurawki wypalane z gliny – 20 cyklów Wielkość partii cegły wynosi 100 tys. sztuk. Przy dostawach cegły poniżej 100 tys. sztuk ilości te uważa się jako całe partie. Każda partia powinna składać się z cegieł o jednakowych wymiarach i ciężarze objętościowym. W celu skontrolowania, czy cegła w odbieranej partii odpowiada wymaganiom normy, prze- prowadza się przegląd zewnętrzny każdej sztuki i wykonuje się pomiar 250 cegieł wybranych z wylosowanych czterech słupów. W celu określenia wytrzymałości cegły na ściskanie pobiera się w dowolnej kolejności z tych samych kozłów dziesięć cegieł: dla określenia wytrzymałości na zginanie – pięć cegieł, i dla określenia ciężaru objętościowego, nasiąkliwości i odporności na działanie mrozu – pięć cegieł. Do prób kontrolnych pobiera się dziesięć cegieł, które przechowuje się w oddziale kontroli technicznej cegielni w ciągu jednego miesiąca. Odporność cegły na działanie mrozu oznacza się nie rzadziej niż jeden raz w miesiącu. Każda partia cegły może być zaliczona na podstawie próby tylko do jednej marki. Wymiary cegły, długość pęknięć i długość szczerb lub uszkodzeń krawędzi i naroży określa się z dokładnością do l mm. Skrzywienie powierzchni i krawędzi określa się przez zmierzenie z dokładnością do 1 mm wielkości największej szczeliny między powierzchnią lub krawędzią cegły a krawędzią przyłożonego do niej metalowego liniału lub kątownika. Wielkość szczerby lub uszkodzenia krawędzi, bądź naroża cegły określa się przez zmierzenie (wzdłuż krawędzi) największej długości szczerby lub uszkodzenia. Wytrzymałość cegły na ściskanie określa się w następujący sposób. Każdą próbkę wykonuje się z dwóch cegieł nałożonych na siebie płaszczyznami podstaw i połączonych ze sobą zaprawą cementową z cementu portlandzkiego marki 250 lub 300; grubość warstwy nie może być większa niż 5 mm. Powierzchnie próbek (dolną i górną), stykające się w czasie próby z płytami prasy, wyrównuje się tą samą zaprawą cementową, warstwą o grubości do 3 mm. Powierzchnie przygotowanych próbek powinny być wzajem- nie równoległe i prostopadłe do bocznych ścianek. Próbki przed zbadaniem przechowuje się. w zamkniętym pomieszczeniu w ciągu 3-4 dni. Nacisk na próbkę w czasie badania należy wywierać prosto- padle do powierzchni próbki, stopniowo, bez uderzeń i wstrząsów. Wytrzymałość na ściskanie poszczególnych próbek cegły oblicza się przez podzielenie wielkości obciążenia niszczącego (kG) przez wielkość płaszczyzny podstawy próbki w przekroju brutto (cm). [przypisy: Meble na wymiar, wieszak na ubrania, fototapeta do kuchni ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: fototapeta do kuchni narożniki z funkcją spania wieszak na ubrania