DEZYNTEGRATORY

Dla osiągnięcia znaczniejszego rozdrobnienia podsuszonych materiałów plastycznych i do rozbijania brył, które łatwo ulegają sproszkowaniu, stosuje się czasem dezyntegratory (młyny koszowe). Dezyntegrator składa się z dwóch tarcz obrotowych, na obwodzie których osadzone są współśrodkowymi rzędami pręty stalowe. W zależności od wymaganego stopnia przemiału wykonuje się tarcze z kilkoma rzędami prętów. Tarcze są zamocowane na wałach i za pomocą kół pasowych obracają się w przeciwnych kierunkach w łożyskach ustawionych na masywnej żeliwnej podstawie. Tarcze umieszczone są w hermetycznej obudowie, w której górnej zdejmowanej części znajduje się lej zasypowy do wprowadzania materiału do środka obracających się tarcz. Dezyntegratory o małej wydajności mają jedną tarczę obracającą się i jedną tarczę nieruchomą. Kawałki materiału przechodzą przez obracającą się tarczę i pod wpływem przeciwnych uderzeń prętów rozbijają się i zostają wyrzucone dołem przez otwór w płycie fundamentowej. Dezyntegrator podobnie jak wentylator odśrodkowy wydmuchuje przez otwór wylotowy zanieczyszczone pyłem powietrze. Dlatego zasobniki lub urządzenia transportowe, do których doprowadza się zmielony materiał z dezyntegratora, powinny być osłonięte hermetycznymi obudowami. Gliny i inne materiały o zwiększonej wilgotności można rozdrabniać tylko w dezyntegratorach. Materiałów tych nie można rozdrabniać w gniotownikach suchego przemiału i w młynach młotkowych, ponieważ wilgotne gliny mogą zatkać sito lub kratę. Wydajność dezyntegratora zależy od równomierności zasilania, ilości obrotów, średnicy wirników i od wielkości brył rozdrabnianego materiału . Przy zwiększeniu szybkości wirników wzrasta stopień rozdrabniania, a zmniejsza się wydajność dezyntegratora. Zaletami dezyntegratorów stosowanych do rozdrabniania glin są: 1) możliwość otrzymania dużego stopnia rozdrobnienia, 2) prostota konstrukcji i obsługi, 3) możliwość rozdrabniania materiałów o większej wilgotności, 4) mała wrażliwość na zmianę wilgotności materiałów. Wadami ich są: 1) niebezpieczeństwo wyłamania prętów w przypadku dostania się do wnętrza części metalowych, 2) szybkie zużywanie się prętów, 3) stosunkowo duże zużycie energii. Dezyntegratory wymagają starannego nadzoru przy załadowywaniu materiału; jeżeli do maszyny wpadnie twardy kamień lub kawałek metalu, nieunikniona jest poważna awaria. Należy koniecznie mieć zapasowy agregat na czas remontu lub wymiany połamanych części. W Polsce produkowane są dezyntegratory o średnicy wirnika 600 i 1000 mm, które stosowane są w przemyśle ceramicznym do kruszenia podsuszonych materiałów plastycznych o wilgotności nie przekraczającej, 10-12°C. Przeznaczony do kruszenia materiał zaleca się uprzednio przepuścić przez elektromagnetyczne separatory w celu usunięcia wszystkich części , metalowych, które w razie dostania się do dezyntegratora mogą go poważnie uszkodzić. Polski przemysł produkuje również młyny kulowe, najczęściej używane do mielenia złomu surówki i wyrobów palonych oraz innych suchych materiałów dodawanych do masy w celu zmniejszenia nawilżenia, schudzenia lub uszlachetnienia gliny. [hasła pokrewne: Meble na wymiar, atosiban, kołki sprężyste ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: atosiban kołki sprężyste narożniki z funkcją spania