Cegła

Cegła powinna mieć kształt prostopadłościanu o prostych, wyraźnych krawędziach i możliwie płaskich powierzchniach. Przy uderzaniu młotkiem stalowym cegła w stanie. powietrzno-suchym powinna wydawać dźwięk czysty, a nie stłumiony lub głuchy. Wymaganie to dotyczy cegieł klasy 150 i 100, gatunku 1. Cegła zrzucona na płask z wysokości 1,5 m na inne cegły może się wyszczerbić i pęknąć, lecz nie powinna rozpaść się na kawałki. Wymaganie to nie dotyczy cegieł klasy 50 oraz gatunku 2 cegieł pozostałych klas. Przełam cegły powinien być jednorodny, bez większych grudek nie- przerobionej gliny, kamieni, ziaren żwiru i uwarstwień. Wymaganie to nie dotyczy cegieł klasy 50 oraz gatunku 2 cegieł pozostałych klas. Niedopuszczalne są uwarstwienia struktury O lub S w postaci szczelin. Barwa cegły może być różna – od jasnożółtej do ciemnoczerwonej, a nawet brunatnoczerwonej, zależnie od użytej gliny i stopnia wypalania. Barwa cegły nie jest miernikiem jej jakości; ma ona znaczenie dla cegieł przeznaczonych do licowania. Wymiary zewnętrzne cegly powinny wynosić 250X120X65 mm. Za cegłę połówkową uważa się również cegłę pękniętą na całej grubości, jeżeli głębokość pęknięcia jest większa niż 60 mm. Dopuszczalna liczba cegieł połówkowych przy liczbie badanych cegieł 200 wynosi dla gat. 1 – szt. 14 i dla gat 2 – szt. 27, przy liczbie badanych cegieł 300 – dla gat. 1 – szt. 20 i dla gat. 2 – szt. 38. Wytrzymałość na ściskanie (Re) W stanie powietrzno-suchym w kie- runku prostopadłym do płaszczyzny podstawy powinna wynosić: dla klasy 150 – min 150 kG/cm2, dla klasy 100 – min 100 kG/cm2, dla klasy 75 – min 75 kG/cm2 i dla klasy 50 – min 75 kG/cm2. Nasiąkliwość wagowa oznaczona metodą moczenia powinna wynosić: dla klasy 150 i 100 od 6 do 200/0, dla klasy 75 od 6 do 200/0 i dla klasy 50 powyżej 60J0. Cegły z wyjątkiem klasy 50 powinny być odporne na działanie mrozu. Cegły 1 gatunku powinny wytrzymać 20 cyklów zamrażania i odmrażania, cegły 2 gatunku – 15 cyklów. Odchyłki wymiarowe dla poszczególnych gatunków cegły, dopuszczalne wady i uszkodzenia cegły podano w PN-58/B-12001. Zgodność badanej partii cegły z wymaganiami normy określa się przez: a) badania laboratoryjne i b) sprawdzanie cech zewnętrznych. Cegły do badań laboratoryjnych pobiera się w sposób losowy .. Badania laboratoryjne obejmują: a) badanie wytrzymałości na ściskanie, b) badanie nasiąkliwości, c) badanie odporności na działanie mrozu. Sprawdzanie cech zewnętrznych obejmuje: a) sprawdzanie wymiarów, b) sprawdzanie wielkości skrzywień, c) sprawdzanie wielkości oraz ilości szczerb pęknięć, d) sprawdzanie dźwięku, e) sprawdzanie odporności cegły na uderzenie, f) sprawdzanie przełamu, g) sprawdzanie procentowej liczby cegieł połówkowych. Sczegółowe opisy sposobów pobierania próbek i przeprowadzania badań oraz oceny wyników podano w PN-58/B-12001. Cegły klinkierowe 1) i półklinkierowe, produkowane przez przemysł krajowy, nie były dotychczas objęte normą. Cechą charakterystyczną tych cegieł jest ich mała nasiąkliwość wagowa, która powinna wynosić dla cegły klinkierowej do 6%, a dla cegły półklinkierowej do 12%. Cegły klinkierowe i półklinkierowe są stosowane do .budowy kanałów kanalizacyjnych (klinkier), do innych budowli wymagających odporności na nasiąkanie i do okładania elewacji budynków. Ze względu na bardzo dużą wytrzymałość na ściskanie (Re = 350 kG/cm2) cegły klinkierowe nadają się również do wznoszenia budowli o specjalnych konstrukcjach. [więcej w: ogrodzenia ocynkowane, mrówka brzozów, renowacja okien drewnianych ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: mrówka brzozów ogrodzenia ocynkowane renowacja okien drewnianych